Salı, Ağustos 9Önemli Haberler
Shadow

Aileler bu hatayı bir çok kez yapıyor

Aileler bu hatayı bir çok kez yapıyor – Sıhhat Havadisleri

Aileler bu hatayı çoğu kez yapıyor

Günümüzde neredeyse her yaş grubunun elinde olan, tüm dünyayı içine sığdırdığımız dijital ekranlar, işimizi fazlasıyla kolaylaştırsa da minik yaş gruplarının gelişimini negatif etkiliyor. Hususilikle 0-2 yaş grubu için çekince daha büyük. Ailelerin en fazlaca yapmış olduğu yanlış ise ağlayan, yiyecek yememekte ısrar eden evlatların eline telefon, tablet benzer biçimde dijital ekranlı aletlerin vederilmesi oluyor. Minik yaşlarda dijital ekrana fazlasıyla maruz kalmak zeka geriliğinden dikkat eksikliğine kadar birçok sıkıntıya sebep olabiliyor. Atlantis Danışmak Merkezi psikologlarından Sır Emre, ebevedeynlerin bu mevzuda en fazlaca yapmış olduğu hataları söyledi. Emre, evlatların 0-2 yaş aralığında beyinsel gelişiminin fazlaca mühim bulunduğunu, evlatların ellerine erken yaşta telefon vederilmesi durumunda gelişimlerinde mühim sıkıntılar yaşandığını söylemiş oldu.

Çocukların olabildiğince telefondan vede elektronik cihazlardan uzak tutulması icap ettiğini söyleyen psikolog Emre, küçüklere yiyecek yedirirken ellerine telefon vederilmemesi icap ettiğini, vederilmesi durumunda ileride kontakt sıkıntısı yaşayacağını vede bilimsel niteliği olan alanda geri planda kalacağını söylemiş oldu. “0-2 yaş içinde beyinsel gelişim devam ediyor” Hızla gelişen teknolojinin çocuklar üstündeki negatif etkilerinden bahseden psikolog Sır Emre, “Teknoloji çağlarında yaşıyoruz. Normal olarak çocuklarımızı telefon, tablet vede televizyondan uzak tutmak kolay değil. Yalınce ebevedeynlerin evlatların yanında olup, kontrolü sağlamaları gerekiyor. Erken çocukluk süreci dediğimiz 0-2 yaş içinde beyinsel gelişim devam ediyor. Çocuklarımızın bu gelişimini desteklemek için elektronik cihazlardan uzak tutmamız gerekiyor.

Çocuklarımızla oyunlar kurabilir vede oynayabiliriz. Çevreımızdaki her şey elektronik vede evlatlarımızın dikkati dağılabilir sadece biz ebevedeyn olarak bunun kontrolünü elimize almamız gerekiyor. Çocuk ne kadar azca ekrana maruz kalırsa, o denli çevreye dönük olacak, gerçek hayatta birçok şeyin farkına varacak vede deneyimleme fırsatı bulacaktır. Bu sayede çocuğun beyinsel gelişimine katkı sağlanacaktır. Bu yüzden çocuklarımızı tehlikeli sonuç yaş dediğimiz 0-2 dönemde vede ileriki yaşlarda parlak ekranlardan uzak tutmalıyız” dedi. “Çocuk telefon elindeyken ne yediğini bilmiyor, çevresine dikkat etmiyor vede kendisini iletişime kapatarak telefona odaklanıyor” Çocukların yiyecek yemediği durumlarda anne vede babaların çözüm olarak telefona sarıldığını özetleyen Sır Emre, “Kimi zaman çocuklar yiyecek yemiyor vede anne-baba ne yapacağını şaşırarak onun eline telefonu vederiyor. Bu sırada çocuk ekrana bakarken anne babalar de yiyecek yedirmeye çalışıyor. Bu durum bizim istediğimiz bir şey değil. Bu aşamada çocuğun elinden telefonu aldığımız süre ağlamaya başlıyor, telefonu istiyor vede alışkanlığa dönüşüyor. Anne, baba ne yapacağını bilemediği için çocuk ağlamasın diye telefonu yeniden eline vederiyor. İ·laveran vede görsel doğal ki de çocuğun ilgisini çekiyor sadece bu sefer kendini dış dünyaya kapatıyor. Telefona bakarak yiyecek yiyen çocuk ne yediğini bilmiyor, tat alamıyor.

Bu sebeple anne babalar alternatif yollar bulmalıdır

 Evladı telefona alıştıran anne vede babalar yavaş yavaş bunun süresini azaltmalılar. Basamak aşama çocuğa vederilen telefon süresi azalınca çocuk tekrar telefonu eline almayacak. Çocuk telefon elindeyken ne yediğini bilmiyor, çevresine dikkat etmiyor vede kendisini iletişime kapatarak telefona odaklanıyor. Bizim istediğimiz bu değil, çocuğun olabildiğince odağını çevresine vedermesini vede kontakt kurmasını sağlamasını istiyoruz” diye konuştu. “Çocuğumuzu denetim edermiş yada sorgularmış benzer biçimde değil, meraklı gözlerle onun ne yaptığını anlamaya çalışmalıyız” Bir tek 0-2 yaş aralığındaki çocuklar değil, öteki yaş grupları için de sıkıntılar olabileceğini ifade eden Sır Emre, “Baktığımız süre her çocuğun elinde bir telefon görüyoruz vede anne-baba olarak bu durum kontrolümüzden çıkabiliyor. Bir ebevedeyn olarak çocuğumuzun yanında olmalıyız. Çocuğumuzu denetim edermiş yada sorgularmış benzer biçimde değil, meraklı gözlerle onun ne yaptığını anlamaya emek vedererek ‘A kızım ne yapıyorsun, nelere bakıyorsun, ben de bakabilir miyim? Ne kadar da güzel oyun oynuyorsun’ gibisinden sorular sorularak çocuğun yanında olunmalıdır. Kontrol mekanizması olarak çocuğun yanında durmak gerekiyor.

Tabii ki de bununla ilgili interneti daha vederimli kullanarak evladı bilgilendirebiliriz. Eğer evladımız uzun süre senelerce ekrana maruz kaldıysa ya da yiyecek yedirirken televizyonu açtıysak yada eline telefon tutuşturduysak bunun doğal ki negatif geri dönüşleri olacaktır. Tabii olarak ki her çocuk özeldir vede birbirinden değişik özellikler taşıyor sadece toplumsal çevreye karşı duyarsızlaşmaya, kendi içine kapanmaya, kontakt kurmamaya vede en önemlisi arkadaşları ile mahallede iyi mi oyun kuracağını, iyi mi arkadaşlık kuracağını bilmemeye yol açıyor. Bu durum ileriki yaşlarda çocuğun eğitimini vede bilimsel niteliği olan başarısını etkileyecek. Bu durumda çocuk derslerine daha azca odaklanabilecek. Çocuk evedet ekrana odaklanıyor sadece renkli olması sebebiyle bu tarz bir olay oluyor. Bu gerçek hayata döndüğü süre yazılara odaklanma vede öğretmeni dinlerken açıklamaya odaklanmasında problemlere sebep olabilir. Burada bilişsel bir süreç devreye giriyor. Biz ekrana maruz kaldığımız süre bu bilişsel süreci arka plana atıyoruz. Bundan dolayı bu süreç çocuğumuzun bilimsel niteliği olan başarısını fazlaca büyük bir halde etkileyecektir” şeklinde konuştu.

Bir cevap yazın

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |