Cuma, Mayıs 27Önemli Haberler
Shadow

Yargıtay, işçinin iş arama müsaade fiyatını alabileceğine hükmetti

Yıllardır çalıştığı şirketten Toplu İş Mukavelesi’nin (TİS) 13/A-1. hususu yeterince emekliye ayrılmasının kararlaştırılan personel soluğu mahkemede aldı.

22 haftalık ihbar öneli kullanabileceğinin bildirildiğini belirten davacı personel, ihbar öneli içerisinde patronun her gün günde 4 saat iş arama müsaadesi vermek mecburiyetinde olduğunun düzenlendiği, iş arama müsaadesi kullandırılmayıp çalıştırılan ve fiilen işine son verildiği için arama müsaadelerine ait fiyatın yüzde 100 artırımlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek iş arama müsaadesi alacağının faiziyle davalıdan tahsilini talep etti. Davalı savları reddetti.

Yine yapılan yargılamada İş Mahkemesi, iş arama müsaadesinde emekçi çalıştırılır ise çalıştığı mühletin fiyatının artırımlı ödeneceğinin düzenlendiği, artırımlı fiyat ödendiğinin ise davalı patron tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle direnme kararı verdi. Direnme kararı da davalı avukatı tarafından temyiz edilince devreye Yargıtay Hukuk Genel Heyeti girdi.

Genel heyetten milyonlarca özel dal çalışanına müjde niteliğinden bir karar çıktı. 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 s. Kanun/İK. ) çalışana bildirim müddeti içinde iş arama imkânının tanındığı 27. Hususundaki, ‘Bildirim mühletleri içinde patron, personele yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama müsaadesini iş saatlerin içinde ve fiyat kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. Patron yeni iş arama müsaadesini vermez yahut eksik kullandırırsa o müddete ait fiyat personele ödenir.

Patron, iş arama müsaadesi esnasında emekçiyi çalıştırır ise personelin müsaade kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı fiyata ilaveten, ‘çalıştırdığı müddetin fiyatını yüzde yüz artırımlı öder’ sözü hatırlatıldı.

İŞ ARAMA MÜSAADESİ VERMEK ZORUNDA

Yargıtay kararında, “İşçinin talebi olmaksızın patron iş arama müsaadesi vermek ve kullandırmak zorundadır. Bu borç şahsen kanundan kaynaklanmakta olup personelin patrondan iş arama müsaadesi isteğinde bulunması gerekmediği üzere müsaade istenmesi halinde de patronun kabul edip etmeme yetkisi bulunmamaktadır.

Davacıya 55 yaşını doldurduğundan TİS kararlarına nazaran emekliye ayrılmasının kararlaştırıldığı, 22 haftalık ihbar önelinin bulunduğu, iş arama müsaadesini toplu ya da kısmi olarak hangi tarihler ortasında kullanabileceği de belirtilerek seçenekli formda kullanmasının mümkün olduğunun bildirildiği ortadadır.

Bildirimde ayrıyeten toplu kullanmadığı taktirde günde 4 saat çalışacağının belirtildiği, davacının da iş kontratının feshinin yasaya, işyeri uygulamasına ters olduğu ve toplu müsaadeyle ilgili yazılı ya da kelamlı bir talebinin bulunmadığını belirterek itirazda bulunduğu, iş arama müsaadesinin kullanılması gerektiğine ait hatırlatma gayeli yapılan ikinci ihtara yönelik olarak da daha evvelki yazılı itirazını tekrarladığını, fesih sürecinin türel olarak geçerli olmadığını ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Davacının iş arama müsaadesini kullanmadığı ihbar mühletince davalı işyerinde tam gün mesai ile çalıştığı ise sabittir. Hakikaten de İş Kanunundaki amir karara nazaran iş arama müsaadesinden yararlanma çalışanın isteği şartına bağlı tutulmamıştır. Talep bulunmasa da emekçiye iş arama müsaadesi verilmesi mecburî olup patron bu mevzuda bir taktir hakkına sahip değildir. Somut olayda olduğu üzere davalı patron tarafından iş arama müsaadesinin kullanılması için yapılan bildirimler de patronu bu yükümlülükten kurtarmaz.

Patronun müsaade verildiğini belirttiği gün ve saatlerde çalışılmak istenmesi durumunda emekçiye iş verilmemesi gerekir. Ayrıyeten davacı personel bildirimlere yaptığı itirazında feshin yasaya ve işyeri uygulamasına karşıt olduğunu belirtmiş olup iş arama müsaadesini kullanmak istemediği tarafında bir beyan yahut bir itiraz ileri sürmemiştir.

Bu nedenle müsaadenin kullandırılması gerekirken çalıştırılan davacıya müsaade kullanmaksızın alacağı fiyata ilaveten çalıştırıldığı mühletin fiyatı de yüzde yüz artırımlı ödenmelidir.

Bu nedenle emredici düzenleme gereği müsaadenin kullandırılmasının mecburî olduğunun kabulü ile alacağın karar altına alınması gerektiğini karara bağlayan direnme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Heyeti’nde yapılan görüşmeler sırasında, davalı patronun yaptığı hatırlatmalarla yükümlülüğünü yerine getirdiği, davacının hür iradesiyle müsaade hakkını kullanmama tarafında tercihte bulunduğu bu nedenle bozma kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Şura çoğunluğunca kabul edilmemiştir. O hâlde mahkemece üstte açılanan konulara değinilerek verilen direnme kararı adap ve yasaya uygun olup, yerindedir” denildi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |